16 June 2017

Το νέο βιβλίο είναι ένα αφιέρωμα στον Γιάννη και στον Μίλτο ΜΑΝΑΚΙΑ της Πίνδου.


 «Η Ιστορία μπροστά στον φακό του Γιάννη και του Μίλτου ΜΑΝΑΚΙΑ» 

 ΙΩΑΝΝΙΝΑ-ΠΙΝΔΟΣ-ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ-ΓΡΕΒΕΝΑ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

προβάλλονται επίσης : 

Ζαγόρι - Μοσχόπολη - Μέτσοβο - Έδεσσα - Βέροια - Κρούσοβο - Αχρίδα

 

ANTΛΟΥΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ & ΕΜΠΛΟΥΤΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ από το φωτογραφικό και κινηματογραφικό έργο των Αφων ΜΑΝΑΚΙΑ.
Δεν είναι μία βιογραφία για τον Γιάννη & τον Μιλτο Μανάκια. Είναι μία έκδοση με την οποία έρχονται στο φως ιστορικά στοιχεία για την περιοχή της Ηπείρου και της Μακεδονίας ώστε να οδηγηθούμε σε ποικίλα συμπεράσματα για πρόσωπα και γεγονότα των περιοχών αυτών εκείνης της εποχής.

Τα περιεχόμενα του βιβλίου μπορούν να συμπυκνωθούν σε ό,τι αναφέρει το οπισθόφυλλο του :

Tο όνομα ΜΑΝΑΚΙΑ ηχεί παράξενα. Δεν προσφέρεται για επιφανειακή, πρόχειρη προσέγγιση.
Η πρώτη επαφή μαζί του σε εντυπωσιάζει. Το ταξίδι μαζί τους σε συναρπάζει.
Τα πυκνά γεγονότα της ιστορίας, οι συγκυρίες της εποχής, οι περιπέτειες των ανθρώπων, τα πανέμορφα σκηνικά, οι γωνίες λήψεις, το βάθος πεδίου, τα οξεία βλέμματα των προσώπων, οι χαμένες copies και οι διασκορπισμένες άγνωστες φωτογραφίες τους, δημιουργούν για τα Αδέλφια Μανάκια έναν θαυμασμό και μία προσμονή αναζήτησης, που παραμένει αναλλοίωτη εδώ και 100 χρόνια.
Τα συστατικά στοιχεία της προσωπικότητας τους και του έργου τους συμπυκνώνονται στο μύνημα “η εργασία ξεπερνάει τα πάντα - Omnia Labor Vincit” που ήταν γραμμένο πάνω στην πρώτη κάρτα του Γιάννη, όταν το 1898 τη μοίραζε στα Γιάννενα σαν “Φωτογράφος-Ζωγράφος”.  Έκτοτε η πορεία τους ήταν τόσο συγκλονιστική όσο και η πολυτάραχη πορεία των ανθρώπων, των κοινωνιών και των εθνών, που έζησαν στα Κεντρο•Δυτικά Βαλκάνια στις αρχές του 20ου αιώνα.
Όλα αποτυπώνονται πάνω στο έργο τους : στις περισσότερες από 18.000+ ασπρόμαυρες φωτογραφίες εκπληκτικής σκηνοθεσίας, λήψης και ποιότητας που τράβηξαν σε 125 διαφορετικά μέρη και στις 67 γνωστές, προς το παρόν, ταινίες κινηματογράφου που διασώθηκαν στα αρχεία των κρατών των Βαλκανίων αλλά και σε όσες επι πλέον πουλήθηκαν απο τους ίδιους σε τρίτους κατα παραγγελία.
Ο Γιάννης και ο Μίλτος Μανάκιας, γεννημένοι στην Αβδέλλα Γρεβενών το 1878 και 1881, σαν φωτογράφοι αλλά και σαν οι πρώτοι κινηματογραφιστές των Βαλκανίων, αποτυπώνουν στο έργο τους την εξέλιξη των τοπικών κοινωνιών, των οικονομιών, των ανθρώπων, των μικρών και μεγάλων κοινωνικών ομάδων, των ατόμων ξεχωριστά με την δική τους ομορφιά και αίγλη, όπως ζούσαν και αναπτύσσονταν εκείνη την περίοδο.
Όσα, από τα γεγονότα και τα πρόσωπα, αποτυπώθηκαν από το φακό των Αφών Γιάννη και Μιλτιάδη Μανάκια αποδίδουν με τον πλέον ιδανικό και ζωντανό τρόπο την κάθε περίοδο στην οποία και φωτογραφήθηκαν. Η κινηματογραφική αυτή εικονική-φωτογραφική περιπλάνηση μας βοηθά να κατανοήσουμε περισσότερο τις ανθρώπινες σχέσεις, τις εξελίξεις, την οργάνωση της οικογένειας και της κοινωνίας, την προαγωγή της τεχνολογικής ή πνευματικής εξέλιξης, την εθνική αντιπαλότητα, τα παιχνίδια στρατηγικής των πολιτικών ή εθνικών ηγεσιών Ευρώπης και Βαλκανίων, την εθνική ολοκλήρωση των κρατών του Βαλκανικού χώρου, τις ενυπάρχουσες ακόμη ιστορικές αντιθέσεις αλλά και μελλοντικές προθέσεις, την συμμετοχή των κοινωνιών και των ανθρώπων, την παρακολούθηση του κοινωνικού γίγνεσθαι, την επίκληση της αισθητικής και της τέχνης, στις βάρβαρες συνθήκες των πολέμων και των διωγμών. Στις εικόνες αυτές κυριαρχεί η αποτύπωση της θέλησης του πλήθους, η έλευση του Λαού στο προσκήνιο, οι προσωπικοί χαρακτήρες, η οικογένεια, η αγάπη για την ζωή και τη Ελευθερία.
Ο Γιάννης και ο Μιλτιάδης Μανάκιας συμβάλλουν, με την υψηλή αισθητική και φέρνουν μετά από 100 χρόνια τους πρωταγωνιστές των Βαλκανίων στο προσκήνιο. Η έκδοση αυτή έχει σαν σκοπό να φέρει στη δημοσιότητα άγνωστο ιστορικό υλικό τους, αναγνωρίζοντας  το έργο τους στην ιστορία και στον πολιτισμό των κοινωνιών των Βαλκανίων.

Το εξώφυλλο του βιβλίου κοσμεί ο Καπετάν Γκούντας από το Μεσολούρι Γρεβενών σε φωτογραφία που έχει εκδοθεί σε card postal ανήκει στη συλλογή του συγγραφέα και για πρώτη φορά αναγνωρίζεται ότι είναι των Αφων Μανάκια.

Επίσης στο βιβλίο πρωτοδημοσιεύονται φωτογραφίες και card postals που για πρώτη φορά αναγνωρίζονται αότι ανήκουν στους Αφους ΜΑΝΑΚΙΑ. 
Ορισμένες από τις δημοσιεύσεις σχετικά : 
1. http://www.anixneuseis.gr/?p=169498
2. https://www.facebook.com/groups/1231738083540851/?ref=bookmarks
3. http://www.biblionet.gr/book/218995/%CE%A4%CE%B6%CE%B9%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CF%82,_%CE%91%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%82_%CE%93./%CE%97_%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%AC_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CF%86%CE%B1%CE%BA%CF%8C_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%9C%CE%AF%CE%BB%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%9C%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B9%CE%B1

26 January 2011

O πρόλογός μου στην έκδοση για την ΠΙΝΔΟ



Έχουμε μπει για τα καλά στον 21ο αιώνα.
Οι άνεμοι αλλαγής στο κοινωνικό αλλά και το παγκόσμιο στερέωμα είναι εμφανείς.
Βρισκόμαστε στην αρχή μιας «νέας» εποχής.
Για τα περισσότερα θέματα που απασχολούν τις κοινωνίες προβάλλει η ανάγκη να επανεξεταστούν σε νέα βάση ή εξ αρχής.
Οι δυνάμεις «της αλλαγής» μοιάζουν αδύναμες να φέρουν την νέα ελπιδοφόρα εποχή, κάνοντας την υπέρβαση, ανατρέποντας την κουλτούρα της παρακμής και επανατοποθετόντας τα διλήματα στα πεδία της ιδεολογίας και του μετασχηματισμού της κοινωνίας.
Η κρίση έχει γενικευτεί. Εμφανίζεται μεν στην οικονομία αλλά έχει σαφείς προεκτάσεις στο πολιτικό σύστημα, τις κοινωνικές σχέσεις, τον πολιτισμό, την κουλτούρα, την παιδεία, το περιβάλλον. Είναι μία ολική κρίση που τροφοδοτεί συνεχώς όλα τα πεδία και ανακυκλώνεται.
Τα παγκοσμιοποιημενα φαινόμενα, κοινωνικά και περιβαλλοντικά, έχουν την τάση να γίνονται ανεξέλεγκτα.
Οι δυνάμεις της συντήρησης, με την προάσπιση του συστήματος, φαίνεται να κερδίζουν τη μάχη των αγορών, όχι όμως και την μάχη των ιδεών.
Στο περιβάλλον, τα τελευταία χρόνια, δοκιμάστηκαν πολλές πολιτικές «αειφορίας», «προστασίας», «ολοκληρωμένης ανάπτυξης», από ποικίλες δυνάμεις και φορείς.
Στη νέα εποχή, της δεύτερης δεκαετίας, του καινούργιου αιώνα, αυτές δεν αρκούν. Οπου, μονότονα, συνεχίζουν να εφαρμόζονται αποτυγχάνουν. Αναζητούνται νέες στρατηγικές με σχέδιο και προοπτική.
Η Πίνδος συνεχίζει να απειλείται.
Το περιβάλλον γενικότερα βρίσκεται σε κίνδυνο.
Εμείς δεν αποτελούμε εξαίρεση.
Τίποτα δεν μένει ακίνητο. Η αλλαγή του, η μετάπτωσή του, ο μετασχηματισμός του, έχει τη σφραγίδα της ανθρώπινης παρέμβασης.
Με όλες τις εκδοχές και τις επιρροές.
Η Πίνδος και ότι περιβάλλει γενικότερα την ευρύτερη περιοχή του Εθνικού Πάρκου, μπορεί σήμερα να διασωθεί εφόσον εφαρμοσθούν καλά σχεδιασμένες πολιτικές: για την αναβίωση της απασχόλησης, για την διάσωση των ιστορικών & πολιτισμικών της στοιχείων και για την ανασύσταση/ανάπτυξη των αγροτο-κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων.
Στα υπόλοιπα πρέπει να υπάρξει, κατ’ αρχή, γενικευμένη αυτοσυγκράτηση και πλήρης έλεγχος.
Έρευνα για τα δομικά χαρακτηριστικά μιας διαφορετικής και μιας άλλης πορείας πρέπει να γίνει με κάθε προσοχή, λεπτομέρεια και σε βάθος.
Σκοπός της έκδοσης είναι η διαμόρφωση προϋποθέσεων ώστε να πραγματοποιηθούν όλα τα παραπάνω. Εξάλλου «πρώτα πρέπει να ερμηνεύσουμε σωστά τον κόσμο που μας περιβάλλει ώστε να δώσουμε απαντήσεις στα κρίσιμα ερωτήματα που μας θέτει».
Η σύμπτυξη ενός κοινωνικού ρεύματος, που θα απαιτήσει μια διαφορετική προοπτική, πρέπει να έχει όλα εκείνα τα υλικά ερεθίσματα και τις εικονικές παραστάσεις, ώστε να προκύψει η αδήριτη ανάγκη.
Σε όλους μας, η Πίνδος μιλάει στο «είναι» μας, με τον τρόπο της.
Η εικόνα της εποχής και η εποχή της εικόνας,
Η Φύση με τις εικόνες της και ο πολύ-εικονισμός της Φύσης,
Η ανθρώπινη ιστορικότητα και ο ιστορικά πολυαναγεννημένος πολιτισμός της Πίνδου,
είναι μόνα τους και όλα μαζί, δομικά στοιχεία του χώρου, που εξελίσσεται, ανθιστάμενος κάθε φορά στις εποχικές προκλήσεις της παντοειδούς ενσωμάτωσης.
Η Πίνδος δεν αποτέλεσε ποτέ μνημειακό, μουσειακό, περιχαρακωμένο, απαγορευμένο, απροσπέλαστο χώρο.
Ζούσε και αναπτύσσονταν, πάντα, μαζί με τον «άνθρωπό της», με τις κοινωνίες της, που αποτελούν συστατικό-αναπόσπαστο στοιχείο της φυσιογνωμίας της και της ύπαρξης της. Είναι η ταυτότητά της. Όταν τα αποκόπτεις από αυτήν, δεν είναι μπορείς να την εννοήσεις. Όταν τα αγνοείς, δεν την περιγράφεις σωστά και όταν τα αποχωρίζεσαι, νοιώθεις να τη χάνεις από μπροστά σου και να την βρίσκεις μόνο στις μνήμες σου! Από αυτό σήμερα κινδυνεύουμε.
Το Ζαγόρι, τα Ορεινά Γρεβενά, το Βόιο και τα Κονιτσοχώρια εκπέμπουν στους αιώνες τους, πολύμορφες, ανομοιόμορφες αλλά και αλληλοσυσχετιζόμενες επικοινωνούσες θαυμαστές κοινωνικές συλλογικότητες. Απλές, φτωχικές, λιτές και απέριττες, αμόλυντες, φυσικές, αριστοκρατικές μέσα στην πρωτόγονη ομορφιά της φύσης.
Η φύση τις έδωσε τον χαρακτήρα “της” και αυτές ταυτίστηκαν με την Φύση “τους”. Ήταν η ανταπόδοση.
Η κρίσιμη αυτή σχέση που αποτυπώνει την «ελληνικότητα» του χώρου και τον σεβασμό στη φύση απειλείται από τους φίλους της «αστυφιλίας», τους επισκέπτες της στιγμής και της εποχής, την ισοπέδωση της οικονομίας των αγορών και της πλανητικής αλλαγής. Όλα τα κακά μαζί. Κρίσιμη εποχή, λοιπόν. Σταυροδρόμι.
Όλα αυτά τα αναζητούν, ακόμη, όσοι και σήμερα λατρεύουν την αυθεντικότητα της Πίνδου. Και στη Φύση και στον Άνθρωπο. Και είναι, είμαστε, πολλοί.
Την ανακαλύπτουν ακόμη όσοι φτάνουν από τα πέρατα του κόσμου, την φροντίζουν όσοι την αγαπούν πραγματικά χωρίς ιδιοτελείς σκοπούς, ανυψώνοντας τις βασικές αξίες της ζωής πάνω απ’ όλα, χωρίς χημικο-κατασταλτικές αλλοιώσεις ή παρεμβατικές ψευτοτεχνικές αναπλάσεις.
Και πράγματι είναι αλήθεια : Αυτό το γεγονός ήταν και η βασική αιτία που έλυσε όλες τις δυσκολίες, εμπόδια, αμφιβολίες ανάμεσα σ’ όλους αυτούς που συμμετέχουν με τις φωτογραφικές προσφορές τους σ’ αυτή την έκδοση. Άνθρωποι απ’ όλες τις χώρες του κόσμου συντρέχουν και συμμετέχουν στο άκουσμα του μηνύματος : Να κρατήσουμε την Πίνδο αυθεντική.
Ευχαριστώ θερμά και από την καρδιά μου όλους όσους συμμετείχαν στην έκδοση αυτή. Έβαλαν με τη συμμετοχή τους ένα μικρό αλλά στέρεο λιθαράκι στο να οικοδομηθεί μία σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα μας. Αποτελεί όμως και ένα φωτεινό παράδειγμα, ότι τέτοιες σχέσεις μπορούν να οικοδομηθούν, έχοντας ως κέντρο αρχές, θέσεις και αντιλήψεις που ενώνουν όλους τους ανθρώπους του πλανήτη.
Πίστεψα εξ αρχής σ’ αυτή την προοπτική και στην δυνατότητα να συνεργαστούμε όλοι μαζί. Το καταφέραμε και αξίζουμε όλοι μας- μεταξύ μας, ένα μπράβο και ένα μεγάλο “ευχαριστώ”.
 
Θεσσαλονίκη, Οκτώβριος 2010.

20 December 2010

Αλεξανδρος ΤΖΙΟΛΑΣ: ΠΙΝΔΟΣ : ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ


ΠΙΝΔΟΣ : ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

Κυκλοφορεί και βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία η νέα έκδοση
ΠΙΝΔΟΣ : Το Εθνικό Πάρκο
ΖΑΓΟΡΙ-ΜΕΤΣΟΒΟ-ΓΡΕΒΕΝΑ-ΒΟΙΟ-ΚΟΝΙΤΣΑ.
Πρόκειται για μία φωτογραφημένη περιήγηση στην ευρύτερη περιοχή του Εθνικού Πάρκου της Β. Πίνδου με 2.500 φωτογραφίες και απόψεις για την διάσωση, την διατήρηση και την "ανάπτυξη" των ορεινών περιοχών όπως αυτής της Πίνδου.
Η έκδοση είναι μία πρωτότυπη ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ για τον ιστορικό, πολιτισμικό και φυσικό πλούτο της Πίνδου.
80 διάσημοι επιστήμονες, επισκέπτες, φωτογράφοι και 140 Έλληνες συμβάλλουν στη διαμόρωση αυτής της έκδοσης.
Έγχρωμο 400 σελ. 23χ30.
Προλογίζουν :
Economou Th. Αστροφυσικός NASA, Chicago University USA.
Tom Dempsey, International Photographer of National Geographic.
Dick Mol καθηγ. Φυσικής Ιστορίας του Ρόττερνταμ, Holland.
D. Harding, καθηγ. Cambrige Un. UK.

30 November 2009

Με τον διεθνούς φήμης έλληνα γλύπτη Φίλιππο Τσιάρα

Με αφορμή τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας και γλυπτών του Φίλιππου Τσιάρα την 10/10/2009 στην Απόθηκη στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης (φωτο-):

Ο Φίλιππος Τσιάρας γεννήθηκε στην πόλη Nahua του New Hampshire to 1952 και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη, όπου ζει και εργάζεται ως σήμερα. Η μητέρα του κατάγεται από την Ελασσόνα Θεσσαλίας και ο πατέρας του από το Πρόσβορο Γρεβενών. Στις αρχές του 2003 άρχισα να μιλάω και να γράφω για τον μεγάλο αυτόν καλλιτέχνη και το 2006 τον συμπεριέλαβα στη φωτογραφημένη μου ιστοριογραφία "ΟΡΟΣΗΜΑ : Πρόσωπα και γεγονότα στη Δυτ. Μακεδονία" σαν ένα από τους σημαντικότερους ανθρώπους της περιοχής. Ο Φ. Τσιάρας έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 100 ατομικές εκθέσεις σε όλον τον κόσμο και απο τις τελευταίες είναι και αυτή που αυτές τις μέρες εκτίθεται στο κοινό της Θεσσαλονίκης. Ο Φίλιππος μας λέει πως βρέθηκε στην Αμερική : «Ο πατέρας μου ήταν αντάρτης. Και μάλιστα με τον Βελουχιώτη, οπότε ήταν... σούπερ αντάρτης. Αναγκάστηκε να φύγει νύχτα από την Ελλάδα παίρνοντας πιστόλι, γυναίκα καιμωρό. Τα απολύτως απαραίτητα δηλαδή! Οπως θα λέγαμε σήμερα:πορτοφόλι, κλειδιά, κινητό». Ο ίδιος κατάφερε να αποτυπώσει την προσωπική του ματιά γύρω από τον μύθο της ελληνικής οικογένειας μέσα από την ενδιαφέρουσα σειρά του «Family album».
Και με το χιούμορ που έχει μας λέει : «Υπάρχουν δύο τρόποι να αντιμετωπίσεις τον κόσμο» λέει. «Να γελάς μαζί του ή να κλαις εξαιτίας του. Πάντα θα επιλέγω συνειδητά το πρώτο. Σαν ένας Ελληνας που μεγάλωσε στην Αμερική και αγαπά τη φιλοσοφία των Ιρλανδών:κάνουν μεγαλοπρεπείς προπόσεις, πίνουν, γελούν. Αυτό είναι το αγαπημένο μου τρίπτυχο».

28 November 2009

Τα έργα που παραμένουν επίκαιρα

Τα έργα που παραμένουν σε πρώτη προτεραιότητα από το 2004 που σταμάτησαν, αφού στερούμαστε σχεδίου, θέλησης, οράματος και άποψης για τον τόπο μας.
http://www.pamegrevena.gr/Ta%20erga%20tou%20mellontos[1].pdf

Video για το Περιβάλλον και τον Πολιτισμό

http://www.youtube.com/user/AlexTziolas