ΕΜΦΥΛΙΟΣ - ΓΡΕΒΕΝΑ : Η δίκη στο στρατοδικείο Κοζάνης τον Νοέμβριο 1949.

Η  δίκη στο στρατοδικείο Κοζάνης τον Νοέμβριο 1949.

(Απόσπασμα όπως δημοσιεύθηκε στην έκδοση «ΟΡΟΣΗΜΑ»,2006 του Αλέξανδρου ΤΖΙΟΛΑ ©, σελ.321).

Λίγες μέρες πριν από την πτώση του “Βίτσι”, στις 16/8/49 συλλαμβάνεται από το αστυνομικό τμήμα Βατολάκκου ένα από τα βασικότερα μέλη της παράνομης οργάνωσης του Δημοκρατικού Στρατού (Δ.Σ.), ο Χαράλαμπος Χαραλαμπίδης. Δεν αντέχει στα βασανιστήρια και με τις πρώτες βουρδουλιές κατονομάζει τον σύνδεσμό του, ενώ επιπλέον δηλώνει ότι τις οδηγίες και τα σημειώματα τα έπαιρνε από τους ΜΑΥδες της Μυρσίνας. (Ήταν κάποιοι από τους συνδέσμους πληροφόρησης που είχε ο Δ.Σ. μέσα στους παρακρατικούς μηχανισμούς). Επί τέλους η Αστυνομία άρχισε να ξετυλίγει το “μίτο της Αριάδνης”. Με επικεφαλής τον ανθυπαστυνόμο Ριζόπουλο, 30 χωροφύλακες μπλοκάρουν την Μυρσίνα και εφαρμόζουν την γνωστή γερμανική μέθοδο^. συλλαμβάνουν αδιακρίτως ηλικίας όλους τους κατοίκους πάνω από 16 ετών, τους περνάνε από ‘ιερή εξέταση’ και κρατούν αυτούς που νομίζανε ότι θα είχαν κάποια παράνομη ανάμιξη. Μέσα στα καταγώγια της ασφάλειας κάτω από τον κνούτο των δημίων της αστυνομίας όλα τα οργανωμένα μέλη της παράνομης οργάνωσης του Δ.Σ. αποκαλύφθηκαν. Όσοι δεν είχαν καμιά ανάμειξη ούτε γνώριζαν κάτι το σχετικό με τις κινήσεις του Δημοσθένη Πάσογλου αφέθησαν ελεύθεροι. Ένα από τα βασικότερα μέλη που αποτελούσε και το δεξί χέρι του Δημοσθένη Πάσογλου, ο Σάββας Ελευθεριάδης διέφυγε την σύλληψη, βγήκε στο βουνό και προσεχώρησε στο Δ.Σ. Μετά από παραμονή ενός μηνός ήλθε και παραδόθηκε όπου έτυχε και το ευεργέτημα της αμνηστείας. Όλοι οι συλληφθέντες της Μυρσίνας μεταφέρθηκαν στην ασφάλεια Γρεβενών και τέθηκαν σε απομόνωση στο κτίριο του Γυμνασίου.

Την δεύτερη και τρίτη μέρα των συλλήψεων κάτω από τα απάνθρωπα και φρικτά βασανιστήρια ομολόγησαν τα πάντα και έτσι ανακαλύφθηκε όλο το δίκτυο της οργάνωσης. Από το Βατόλακκο συλλαμβάνονται: Γιάννης Μαγιάννης, Παν. Μαγιάννης, Διαλεχτή Μαγιάννη, Γιώργος Μαγιάννης 12 ετών (όλοι μέλη της ίδιας οικογένειας), Παντ. Κουγιουμτζίδης, Κων. Κελεπούρης, Παύλος Αγγελίδης, Θεόδ. Αγγελίδης, Γεώ. Κούρτογλου, Χαρ. Βογιατζίδης και ο Αρ. Χατζηιωαννίδης από το Λαγκαδάκι. Από τα Γρεβενά συλλαμβάνονται οι Γεώ. Ουζουνίδης, Νίκ. Τσαουσίδης, Δ. Αβραμίδης, Γ. Γεωργίτσης, Φ. Ηλιάδης, Όλ. Ηλιάδου, Φωτ. Τσαουσίδου και Ελ. Τσακμάκα. Από τον Έλατο οι Σπ. Ζιώγας, Κων. Κόπας, Θεόδ. Κόπας, Ευδοξία Κόπα και τρεις άλλες γυναίκες. Όλοι οι συλληφθέντες υπεβλήθησαν σε απάνθρωπα βασανιστήρια. Μαρτυρίες αναφέρουν[1] ότι κάθε βράδυ παίρνανε 4-5 αγωνιστές τους κατεβάζανε στο υπόγειο της Ασφάλειας και εκεί κάτω από την επίβλεψη του Ενωματάρχη Χρήστου Ράμου και με την μοτοσικλέτα να μουγκρίζει στον προαύλιο χώρο του αστυνομικού τμήματος άρχιζαν τα μαρτύρια της ιεράς εξέτασης, άρχιζε το όργιο των βασανιστηρίων, πρώτα με την οδυνηρή φάλαγγα στα πέλματα αφού προηγουμένως με την βία τους ανάγκαζαν να φάνε αλμυρές σαρδέλες ή ρέγκες. Μετά τους βγάζανε στον προαύλιο χώρο του τμήματος που μέρος αυτού τον είχανε στρώσει με ψηφίδα, ο καθένας καβαλούσε στην πλάτη του κάποιον από τους δήμιους και γρονθοκοπούμενος στο κεφάλι περπατούσε με πρησμένα τα πέλματα πάνω στην αιχμηρή ψηφίδα επί ώρες. Επακολούθησε ο βελονισμός στα άκρα των δακτύλων ή τα βρασμένα, καυτά αυγά, κάτω από την μασχάλη. Από το πολύ ξύλο πάρα πολλοί είχαν “χάσει τα λογικά τους” δεν ξέρανε τι λέγανε και γιατί τα λέγανε. Τον Παντελή Κουγιουμτζίδη, που δάρθηκε βάναυσα, του φύγανε οι μύες από τα πέλματα και για μήνες ολόκληρες περπατούσε πάνω στα γόνατα και τους αγκώνες. Κυρίως ήταν η μανία και η εκδίκηση προς τους “αριστερούς” γιατί η κατηγορία με τις νάρκες αποκαλύφθηκε πολύ νωρίς: ο Γ. Ουζουνίδης και ο Γερμ. Παπαδόπουλος είχαν παραλάβει από τον απεσταλμένο του Δημοσθένη Πάσογλου τρεις ωρολογιακές νάρκες για να τις χρησιμοποιήσουν όπου αυτοί νόμιζαν. Αυτοί μόλις τις είδαν φοβηθήκανε τόσο πολύ, τις πήρανε κρυφά και χωρίς να τους δει κανείς πήγαν και τις παράχωσαν στον κήπο του Γ. Ουζουνίδη. Όταν συνελήφθησαν, με τα βασανιστήρια ομολόγησαν και τις παρέδωσαν στους αστυνομικούς. Η Ο. Ηλιάδου, σύζ. του Θεμ. Ηλιάδη γραμ. του ΚΚΕ Γρεβενών και εθνοσυμβούλου της ΠΕΕΑ βασανίστηκε τόσο σκληρά και απάνθρωπα που ακόμη και ημίγυμνη τη δέσανε πίσω από ένα στρατιωτικό τζιπ σέρνοντας την γύρω από την Πλ. Αιμιλιανού στο κέντρο της πόλης. Τον γιο της Φώτη Ηλιάδη, μαθητή Γ΄ Γυμνασίου, τον βασάνισαν τόσο πολύ που μέσα σε δυο μήνες πέθανε. Σκληρά βασανίστηκαν ακόμη η Ευδοξία Κόπα και οι άλλες 4 γυναίκες από τον Έλατο. Αυτός που βρήκε τον φρικτότερο θάνατο ήταν ο Π. Σαρόγλου από τη Μυρσίνα, ο δήμιος τεταρτοαυγουστιανός αστυνομικός Παν. Ριζόπουλος του Α.Τ. Βατόλακκου, (που βασάνισε αυτοπροσώπως) τον αποτελείωσε μέσα σε δύο ώρες. Για να καλύψει το έγκλημά του έβαλε τον Χ. Χαραλαμπίδη να υπογράψει υπεύθυνη δήλωση ότι ο Σαρόγλου αυτοκτόνησε κόβοντας τις φλέβες των χεριών του. Ο μικρότερος κρατούμενος της πολύκροτης αυτής δίκης ήταν ο Γεώργιος Μαγιάννης μόλις 12 ετών. Τον κατηγόρησαν ότι μετρούσε τα αυτοκίνητα από τις διερχόμενες φάλαγγες για τους αντάρτες. Βασανίστηκε σκληρά. Αναφέρεται μάλιστα ότι «την τέταρτη μέρα των βασανιστηρίων του ανταμώθηκε με την επίσης κρατούμενη μάνα του στο πρόχειρο χώρο των αποχωρητηρίων. Στο αντίκρισμα της μάνας του ξέσπασε σε ένα απαρηγόρητο κλάμα. Η μάνα ορμά και ασπάζεται το γιο της. Μάνα και γιος έγιναν ένα σώμα που μέσα στα αναφιλητά ρωτά τον γιο της, “τι έχεις και κλαις, μήπως σε βασάνισαν, σε χτύπησαν, γιατί κλαις αγόρι μου”^. ο μικρός Γιώργος χαμηλόφωνα ψελλίζει “τα έκανα πάνω μου μαμά”. Η μάνα του κατεβάζει τα παντελόνια και εκεί που τον καθάριζε με τα χέρια της, ορμούν οι τύραννοι και την ρίχνουν στις ακαθαρσίες. Σηκώνεται η μάνα και με κατάρες καθαρίζει το γιο της από τις ακαθαρσίες, ενώ με την άκρη του φουστανιού της σκουπίζει τις πληγές που είχε ο μικρός στα πόδια του». Τον Νοέμβρη του 1949 όλοι όσοι κρίθηκαν ένοχοι παραπέμπονται στο έκτακτο στρατοδικείο Κοζάνης. Η δίκη κράτησε τρεις μέρες. Οι κατηγορούμενοι στις απολογίες τους αναιρούσαν τις καταθέσεις και επικαλούμενοι τον φόνο του Σαρόγλου στην Ασφάλεια ισχυρίστηκαν ότι όλα ήταν προϊόντα βίας και τα είπαν για να μην έχουν την τύχη του Παύλου. Οι στρατοδίκες μπροστά στην ενιαία αυτή στάση των κατηγορούμενων βρέθηκαν σε αμηχανία. Εκμεταλλεύτηκαν τότε την ψευδή κατάθεση του Κ. Κιβρόγλου “ότι οι κατηγορούμενοι ψεύδονται, κανείς δεν βασανίστηκε και ο Παύλος Σαρόγλου αυτοκτόνησε”. Το στρατοδικείο απάλλαξε  τον Κιβρόγλου και καταδίκασε σε θάνατο τους : Ιω. Μαγιάννη (υπεύθ. του ΕΑΜ Βατολάκκου), Γ. Ουζουνίδη, Γερ. Παπαδόπουλο, Στ. Καραγιάννη, Νεόφ. Παναγιωτίδη, Χαρ. Χαραλαμπίδη, Όλγα Ηλιάδου και Σπ. Ζιώγα. Σε 20 χρόνια φυλακή καταδικάστηκαν οι : Π. Κουγιουμτζίδης, Στ. Χολής και Φ. Τσαουσίδου, σε 10^1/2 χρόνια οι Π. Μαγιάννης, Δ. Αβραμίδης, Π. Ταχταπάς, Κ. Σαρόγλου και Αρ. Χατζηιωαννίδης, η Δ. Μαγιάννη σε 5 χρόνια με αναστολή ενώ οι υπόλοιποι απαλλάχτηκαν.

(φωτ. αρχείο Β. Γεωργίτση). ©

---

[1]  Εκδοση ΠΟΑΕΑ Γρεβενών για την Εθνική Αντίσταση.

 

National Park e-magazine_2ο τευχος_ Περιοδικό ΕΘΝΙΚΑ ΠΑΡΚΑ στην Ελλάδα και τον Κόσμο

Ελλάδα : Εθνικό Πάρκο Β. Πίνδου - 

Ελλάδα : Εθνικό Πάρκο Πρεσπών - 

Ιταλία : Cinque Terre National Park, η μεταμόρφωση μιάς φτωχής περιοχής!

 Περισσότερα εδώ : 

https://www.scribd.com/document/388515485/National-Park-e-magazine-2%CE%BF-%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%87%CE%BF%CF%82-%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%95%CE%98%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%91-%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%9A%CE%91-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%9A%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF

Το τεύχος Νο1 εδώ : 

https://www.scribd.com/document/370872333/National-Park-e-magazine-%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%95%CE%98%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%91-%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%9A%CE%91-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%9A%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF

Τo Πανόραμα της πόλης των Ιωαννίνων, των Γρεβενών και άλλων πόλεων και xωριών της Μακεδονίας και της Ηπείρου το 1900.

TO   ΤΡΙΤΟΞΟ  ΓΕΦΥΡΙ  ΤΩΝ  ΓΡΕΒΕΝΩΝ

Μοναδικές ιστορικές Φωτογραφίες των Αφων MANAKIA. Η   δράση τους  στη Θεσσαλονίκη  - Το κρυφό λογότυπό  τους. Η  τελευταία  συνέντευξη  του  Μίλτου ΜΑΝΑΚΙΑ, Μοναστήρι 5. 12. 1963.  [ Πρώτη ιστορική δημοσίευσή τους ]

  
Περισσότερα διαβάστε εδώ : https://www.scribd.com/document/386077972

ΤΟ ΤΡΙΤΟΞΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΩΝ ΓΡΕΒΕΝΩΝ

 

Μετά από πολύχρονη έρευνα και αναζήτηση την 6 Ιανουάριο του 2017 ανακοίνωσε μέσω της σελίδας/ομάδας στο Facebook : TA ΠΑΛΙΑ ΓΡΕΒΕΝΑ, την εύρεση του τρίτοξου γεφυριού της πόλης που δεν είχε προβληθεί ποτέ μέχρι τότε ούτε είχε εμφανισθεί σε σχετική φωτογραφία.

1. https://www.facebook.com/groups/209410685914365/permalink/552847401570690/

2. https://www.facebook.com/groups/209410685914365/permalink/822105501311544/

 

 

Το τρίτοξο λίθινο γεφύρι ήταν γεγονός και το εύρημα ανακοινώθηκε στην πόλη των Γρεβενών με την ακόλουθη σχετική φωτογραφία μου :

 

Το γεφύρι εικονίζεται να γεφυρώνει τις δύο πλευρές στο κέντρο της πόλης και ήταν η κυρια διέξοδος για να φύγει κάποιος από την πόλη δυτικά (προς Πίνδο - χωριά του ορεινού όγκου - Μέτσοβο - Ιωάννινα - Σαμαρίνα - Δίστρατο κλπ). Οι πηγές που με βοήθησαν σε αυτό ήταν κυρίως οι έγγραφες μαρτυρίες αλλά και το φωτογραφικό/κινηματογραφικό υλικό των ΜΑΝΑΚΙΑ που κατέχω στην συλλογή μου. Βέβαια πρέπει να προστεθεί ότι σε μία πηγή αναφέρεται ότι υπήρχε και 2ο γεφύρι. Εικάζεται ότι το 2ο γεφύρι ήταν ξύλινο και ήταν δυτικότερα του ανωτέρω εικονιζόμενου (δηλ. κινούμενοι αντίθετα με την ροή του ποταμού, λίγο πιο ''πίσω'' προς την κατεύθυνση της συνοικίας ''Κούρβουλο'') και έδινε πρόσβαση στους κατοίκους της συνοικίας ''Κουρβουλο'' να προσεγγίσουν άμεσα την συνοικία ''Σουλιό'' και να μην κάνουν ολόκληρο κύκλο μέσα από το τουρκοκρατούμενο κέντρο της πόλης. Ισως αυτό δεν το επιθυμούσαν και οι Τούρκοι.

Οι πηγές :

(α).

Στα Πρακτικά της Επαρχιακής Δημογεροντίας και του Μικτού Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου της Ορθοδόξου Κοινότητος Γρεβενών και στη Συνεδρία 17^ης Νοεμβρίου 1902 ημέρα Κυριακή διαβάζουμε :

 Εν συνεδριάσει της Επαρχιακής Δημογεροντίας υπό την προεδρίαν της Α. Σεβασμ. Του Μητροπολίτου Αγίου Γρεβενών κ.κ. Αγαθαγγέλου συγκειμένης εκ των μελών αυτής κ.κ. Κώτα Λαδά, Ανδρέα Μπούσιου και Νικολάου Κουσίδου παρόντος και του Γραμματέως Χρ. Παπά-Νικολάου απεφασίσθησαν τα εξής : α). Επειδή ήδη κατά την ανακοίνωσιν της Α. Σεβ. ουδέν το κώλυμα υπάρχει δια την ανέγερσιν της εκκλησίας εν τη πόλει Γρεβενών εκτός του της πυριτιδαποθήκης ενεκρίθη ότι δέον να γίνη μπασματάς εν τω ινταρέ επι τη βάσει του υπάρχοντος υψηλού φιρμανίου και τη αποδείξει των κατοίκων της πόλεως επι του υποδειχθέντος τόπου, ήτοι του κήπου του Μουράτ Ζέρβα επιτρέπεται η ανέγερσις της εκκλησίας μη υπάρχοντος ουδενός κωλύματος ή το της πυριτιδαποθήκης, πριν όμως υπογραφή ο εν λόγω μπασματάς να προσκληθή εν τω ινταρέ ο κάτοχος του τόπου Μουράτ Ζέρβας και ο Αρχιερεύς εξ ονόματος της Κονότητος έλθη εις διαπαραγμάτευσιν περί της αγοράς του εν λόγω κήπου προσφέρων από 40-60 λίρας, και εν τη αρνήσει αυτού ή τη υπερόγκω τιμή της πωλήσεως να γίνη μπασματάς επι του υποδειχθέντος γνωστού τόπου μεταξύ των δύο γεφυρών.  (β)……

(β).

Στη συνεδρία της 10^ης Ιανουαρίου 1903 ημέρα Παρασκευή διαβάζουμε :   ….(β). Ανεγνώσθη έκθεσις υπο ημερομ. 2ας Ιανουαρίου 1903, του επιτρόπου . Γεωργίου Α. Μπούσιου περί ανεγέρσεως παραπηγμάτων δια τους κρεοπώλας της πόλεως Γρεβενών κατά μήκος του ποταμού και προς βορράν της λιθίνης γεφύρας επι του κοινοτικού κήπου …..

(γ). Καταχώρηση αποσπάσματος αναφοράς του Ν. Σχοινά (έγινε από τον Σάκη Πέτρου, Γρεβενά) :

 

Στις παραπάνω καταχωρήσεις στη σελίδα του Facebook μπορεί να αναγώσει κάποιος ενδιαφερόμενος και σχετικες αναγνωρίσεις αρχοντικών σε συνοικίες των Γρεβενών ή κοντά στο γεφύρι.

Αλεξ. ΤΖΙΟΛΑΣ.

--------------------------------------------- 

 

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ ΤΟ ΒΟΙΟ?

Μία εμπεριστατωμένη ανάλυση,
ένα μεγάλο αφιέρωμα στον μνημειακό πλούτο,
στη διάσωση και στο μέλλον του Βοίου της Δυτ. Μακεδονίας.
Γράφουν :
ο Αλέξανδρος ΤΖΙΟΛΑΣ : ''Μπορεί να σωθεί το Βόιο?'' Μνημεία Αρχιτεκτονικής στα βουνά της Δυτ. Μακεδονίας ,
ο Αργύρης ΠΑΦΙΛΗΣ: Τα Μαστοροχώρια του Βοίου,
και ο Βασίλης ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ : Το Βόιο ...της σιωπής.
© & ℗.
Διαβάστε εδώ :
https://www.scribd.com/…/%CE%9C%CE%A0%CE%9F%CE%A1%CE%95%CE%…

Tο Ελληνοβακτριανό Βασίλειο*

H ίδρυσή του, τα χρόνια ακμής και η διάλυσή του από την σκυθική φυλή Kουσάν

Επιμελήθηκε ο Αλέξανδρος Τζιόλας

 Mετά το θάνατο του M. Aλεξάνδρου, το απέραντο κράτος του διασπάσθηκε στα βασίλεια που διαμορφώθηκαν απο τους διαδόχους του. Tο βασίλειο του Σελεύκου υπήρξε από τα σημαντικότερα των διαδόχων, καθώς συγκέντρωσε υπό την εξουσία του το μεγαλύτερο μέρος των κατακτήσεων του Aλεξάνδρου στην Aσία. H Bακτρία συμπεριλήφθηκε στο κράτος των Σελευκιδών, ως τμήμα των ανατολικών σατραπειών, επικεφαλής των οποίων τον πρώτο καιρό ήταν ο Aντίοχος ο A΄. Στη συνέχεια ο παρατεταμένος πόλεμος που ακολούθησε στα δυτικά σύνορα του κράτους των Σελευκιδών απέσπασε την προσοχή της κεντρικής εξουσίας απο τις παραμεθόριες περιοχές της στα ανατολικά, όπου ανήκε και η Bακτρία. Στην αρχή η Bακτρία αναγνωρίζει τυπικά την ισχύουσα κυριαρχία των Σελευκιδών, σύντομα όμως ο Βακτριανός διοικητής Διόδοτος ανακηρύσσει την ανεξαρτησία της.

O Pωμαίος ιστορικός Iουστίνος αναφέρει ότι, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Καρχηδονιακού Πολέμου, οι Πάρθοι εξεγέρθηκαν εναντίον του κράτους των Σελευκιδών, γεγονός που οδήγησε στην ολοκληρωτική και πλήρη αυτονόμηση της Bακτριανής.

 
  «Tην ίδια περίοδο αποχώρησε και ο Διόδοτος, κυβερνήτης των χίλιων βακτριανών πόλεων, και διέταξε να τον ονομάσουν βασιλιά ακολουθώντας το παράδειγμα αυτό αποσπάστηκαν απο τους Μακεδόνες οι λαοί όλης της Aνατολής». (Iουστίνος XI, 4, 3-5).

 Eτσι, η χρονολογία ίδρυσης του νέου ανεξάρτητου ελληνοβακτριανού βασιλείου το 250 π.X. είναι με ακρίβεια καθορισμένη. Εκείνη ακριβώς την εποχή συντελέστηκε η συγχώνευση των δύο πολιτισμών, του ξενοφερτου ελληνικού και του ντόπιου βακτριανού, που είχε ως αποτέλεσμα την διαμόρφωση του ελληνιστικού πολιτισμού, οι λαμπρές παραδόσεις του οποίου καθόρισαν για πολλούς αιώνες την μετέπειτα ιστορική πορεία των αρχαίων λαών της Kεντρικής Aσίας.

Eυθύδημος

Γύρω στα 230 π.X., ύστερα από σειρά συνωμοσιών της αυλής και αιματηρών μηχανορραφιών, τον θρόνο του ελληνοβακτριανού κράτους καταλαμβάνει ο Eυθύδημος, Eλληνας απο την Mικρά Aσία. Αυτός ο σπάνιος κυβερνήτης κατόρθωσε να επιφέρει πολιτική σταθερότητα στην χώρα και ισχυροποίησε τόσο πολύ την Eλληνοβακτρία, ώστε είχε την δυνατότητα να ασκεί πολιτική ανεξάρτητη απο το κράτος των Σελευκιδών. Ωστόσο οι δυνάμεις της κεντρικής εξουσίας δεν είχαν ολότελα εξαντληθεί, και ο βασιλιάς Aντίοχος ο Γ΄ επιχειρεί εκστρατεία στην ανατολή, για να ενσωματώσει εκ νέου την Bακτρία στο πάλαι ποτέ ισχυρο κράτος των Σελευκιδών.

Oι προσπάθειές του στέφθηκαν αρχικά απο στρατιωτικές και εν μέρει απο πολιτικές επιτυχίες. H αποφασιστική μάχη έγινε στον ποταμό Xαρτ-Pουντ, που αποτελεί σήμερα το φυσικό σύνορο μεταξύ Iράν και Αφγανιστάν. Mετά σκληρή μάχη ο Eυθύδημος υποχρεώθηκε να υποχωρήσει στο εσωτερικό της χώρας και να οχυρωθεί πίσω απο τα ισχυρά τείχη της πρωτεύουσας Bάκτρα (σημερινό Mπαλο στο Bορειο Aφγανιστάν), τα μεγαλοπρεπή ερείπια της οποίας εντυπωσιάζουν έως σήμερα τους επισκέπτες της.

Tα τείχη της πόλης Bάκτρα είναι ενισχυμένα κατά τον καλύτερο τρόπο. Πάνω τους ακόμη και σήμερα περνάει ελεύθερα άρμα με τρία άλογα. Αυτά τα τείχη επέτρεψαν στον Ευθύδημο να αντέχει την διετή πολιορκία της πόλης.

O παρατεταμένος πόλεμος δεν ήταν στα σχέδια του Aντιχοου, γι’ αυτό και αναγκάστηκε να αρχίσει………

 

Η συνέχεια εδώ :  https://www.scribd.com/document/382830216/%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%94%CE%AF%CE%B1%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82-9%CE%BF-%CF%84%CE%B5%CF%8D%CF%87-%CE%9A%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9-2018

 

(*Tο κείμενο είναι απόσπασμα από το βιλίο «Bασιλικοί Tάφοι στη Bακτριανή» του Bίκτορα Σαριγιαννίδη (Εκδ. Αφοι Κυριακίδη).

(Αναδημοσιεύθηκε στο περιοδικό ‘’e-Δίαυλος’’ 9^ο τευχ. Καλοκαίρι 2018, σελ.41-45).